“Een half uur op de wc zitten, dat is zo saai. Nu hoeft het maar om de dag, daar ben ik heel blij mee.”

’s Morgens stapt hij op de fiets naar de middelbare school. Hij zit in de brugklas, een echte brugpieper en nog aan de kleine kant ook. Maar zijn geest is groot, hij praat je zo van de sokken. Dertien jaar is hij, soms een duveltje in een doosje, meestal hartstikke lief en lekker actief. Gek met zijn oudere broer, en verder met alles om hem heen, z’n moeder en z’n vader, de honden, de vogel. Hij pakt je in met zijn onderzoekende ogen en zijn levenslust. Hij heet Jacco en hij heeft spina bifida.

“Er is niks aan me te zien, daar heb ik wel geluk mee. Als je spina bifida hebt, ben je geboren met een open rug. Vaak kom je dan wel in een rolstoel terecht. Maar ik kan gewoon bewegen. Wat ik niet goed kan is plassen en poepen. Toen ik net op deze school was, heb ik er een presentatie over gehouden, dus in de klas weten ze het nu wel. Maar ze merken er eigenlijk niks van. Ik word er ook niet mee gepest, daar was die presentatie ook voor, dat ze er een beetje begrip voor zouden krijgen. Ik vond het wel spannend, die nieuwe school, maar ik heb er snel vrienden gemaakt. En mijn broer zit daar ook, dat is prettig, voor als er iets is. De enige verdere aanpassing die ik heb, is dat ik een dubbele boekenset heb. Ik weeg 28 kilo, dan kan ik niet 10 kilo boeken in een rugzak meesjouwen.” Voor hij naar de middelbare school ging, heeft hij twee jaar op de mythylschool gezeten. “Ik was niet helemaal bij voor mijn leeftijd en ik moest plasdiscipline leren. Omdat ik de aandrang om te plassen niet voel, moet ik er zelf voor zorgen dat ik op tijd naar de wc ga, anders gaat het mis en dat wil ik niet. Ik moet ook catheteriseren maar dat kan ik zelf, ook op school. Een beetje vervelend is het wel, vooral omdat ik nogal eens een blaasontsteking heb, dat doet zeer.”

Ontlasten doet hij thuis, sinds de grote vakantie met het peristeen anaal irrigatiesysteem in de small uitvoering. “Leuk is anders, maar dit is beter dan het oude systeem. Toen moest het elke dag, maar nu kan het om de andere dag. Het lijkt wel of dit systeem hoger spoelt. Bij het inbrengen heb ik nog even hulp nodig, daarna moet ik een half uur op de wc zitten. Heel saai is dat. Nog even en ik kan het ook zelf, dat is wat ik ook wil. Al moet ik wel bekennen dat mijn moeder het nu nog opruimt, dat is wel weer fijn. Maar zij hoeft er nu al niet meer bij te blijven zitten. Ik wil het later ook graag alleen doen, als ik op mezelf woon en als ik politieagent ben, want dat wil ik worden.” Maar eerst nog even de middelbare school, en drummen, en computeren, en lezen. Hij verveelt zich zelden. Dank zij dit spoelsysteem is er meer rust gekomen in zijn leven, kan hij iets meer zijn eigen gang gaan, en zijn moeder natuurlijk ook. Stieneke, zijn moeder: “Het is dit hele schooljaar al goed gegaan, dat is superfijn. We hopen gewoon dat het zo blijft. Verder leven we zo gewoon mogelijk, Jacco is ook een gewoon kind. Een beetje klein, maar dat merk je niet met zijn energie.”